printversie:
(geen PDF? klik hier)

27/12/05

UFO’S : Een introductie in de Ufologie

Onderbewustzijn en Ondernatuur

Door EC Bakker

Bij deze een aantal typische kenmerken van UFO-waarnemingen op een rijtje, zonder eindeloos stil te staan bij de vraag of het nu wel of niet bewezen is dat ze bestaan. Een niet al te positief beeld komt uit deze waarnemingen naar voren.


Ufologie

Eind jaren ’90 zijn een aantal Ufo-boeken verschenen die het Ufo-probleem behoorlijk overzichtelijk in kaart hebben gebracht.(1) Op basis hiervan kan in eerste instantie al het volgende vastgesteld worden:

1. Ufo-waarnemingen zijn een massaal fenomeen. De hoeveelheid getuigenissen is overweldigend. Bekende mensen, gewone mensen, eenvoudige boeren, wetenschappers; in alle lagen van de bevolking zijn er mensen die bij hoog en laag zweren Ufo’s gezien te hebben.
2. De ‘Ufologie’ is een wereld met werkelijk duizenden boeken, websites, tijdschriften en bijeenkomsten. Wereldwijd. In een land als de V.S. is dit ook helemaal niet een obscure underground-stroming zoals in Nederland, maar is de Ufo-discussie een fact of life, een deel van het dagelijks leven waarover je praat zoals over politiek.
3. Hoe gekker je het wilt, hoe gekker je het kan krij-gen. Denk je dat je de meest vreemde alienstory nu wel gelezen hebt, dan kom je weer een nog grotesker verhaal tegen.
4. ‘Everything is connected’ Politiek, milieu, de schepping; het gehele reilen en zeilen en zelfs het voortbestaan van onze planeet wordt in verband gebracht met het Ufo-vraagstuk. Wie de wereld van de Ufologie binnenstapt komt per definitie tal van boeken en artikelen tegen die de vraag trachten te beantwoorden wie nu de eigenlijke macht heeft op aarde, wat de drijvende krachten in de geschiedenis zijn en bovenal waar het nu naar toe gaat.

Kortom, Ufologie is bij uitstek materie om in te verzuipen en/of van uit je bol te gaan. Het gros van de mensen dat erin geïnteresseerd is, wentelt zich daarbij telkens weer in de vraag of ‘ze’ nu echt bestaan. Ze geloven dit doorgaans echter allang, maar lijken zich met een eindeloze fascinatie voor dit fenomeen te voeden. Daarmee raak ik aan de religieuze component die overal door de Ufologie heenspeelt: “We’re not alone”. Als de mensheid dit nu maar erkent, dan verandert onze hele toekomst. Tegelijkertijd is er ook iets van verontrusting: “What do they want?” Hun technologie is superieur aan de onze, ze doen rare experimenten met mensen en dieren.
Deze dubbelheid is curieus, omdat beide vragen elkaar lijken te versterken. Het is goed terug te vinden in de vele UFO-films uit Hollywood; de vrede en voortgang van onze beschaving worden óf door aliens bevordert óf juist extreem bedreigd. In beide gevallen is het effect dat de mensheid zich verenigt om deze uitdaging aan te gaan. En wat de insteek van de film ook is; als we maar gefascineerd zijn.(2)

Voor mijzelf is de vraag of we wel of niet alleen zijn allang beantwoord. De wereld, zo men wil het universum, barst wat mij betreft van de wezens met een enorm scala aan bewustzijnstoestanden waarop het etiketje meer of minder intelligent nog volkomen onvoldoende is om verschillen aan te geven. Het waarnemen van andere wezens onttrekt zich hooguit aan onze directe waarneming.(3) Voor mij dus geen fascinatie in dit opzicht. Dat ruimt lekker op. Hierdoor kan tenminste de vraag aan de orde komen met wát voor soort wezens we hier dan te maken hebben.

Ufo-waarnemingen in de geschiedenis

Er zijn onderzoekers zoals in de eerste plaats Erich von Däniken die alle oude mythologie napluizen op buitenaardse intelligentie en overal omschrijvingen vinden die wij misschien vandaag de dag Ufo-waarnemingen zouden noemen. Dit is makkelijk voor te stellen wanneer primitieve indianenstammen vandaag de dag nog bijvoorbeeld spreken over vliegtuigen als zilveren godenvogels. (4)
In onze tijd was er een golf van waarnemingen aan het eind van de 19e eeuw in Californië. Dé grote waarnemingsgolf begint echter in de jaren ’40, wereldwijd, maar bovenal in de VS. Dit leidde aldaar tot een grote maatschappelijke onrust waarvoor zelfs een regeringscommissie werd ingesteld.
Het Ufo-fenomeen zélf verandert echter ook. Vanaf de jaren ’60 komen de ontvoeringsverhalen uit alle hoeken van de wereld. In de jaren ’70 duikt iets heel anders op, voornamelijk in de V.S. en (of all places) Zweden; de mysterieuze veeverminkingen. Koeien, paarden, kalveren die dood aangetroffen worden, gedeeltelijk ontveld met ontbrekende organen. Opmerkelijk genoeg vrijwel altijd zonder bloedsporen. In de jaren ’80 zijn de graancirkels er nog eens bijgekomen, die op zichzelf ook weer een ontwikkeling doormaken in complexiteit. Ik beperk mij in dit artikel tot de waarnemingen en de ontvoeringen.

Een van de bekendste UFO-foto's, Nagora, Italië 1979

De waarnemingen zelf

Klassiek zijn de schotels die met grote snelheid de meest onmogelijke bewegingen kunnen maken. Daarnaast zijn er nog vele manifestaties van tamelijk amorfe objecten die van vorm veranderen wanneer het hun past, bijvoorbeeld in elkaar op kunnen gaan etc. Foto’s en films zijn er in overvloed. Iedereen heeft in ’96 wereldwijd op het nieuws, ook het NOS-Journaal, opnames kunnen zien vanuit de terugkerende spaceshuttle, die boven de stille oceaan doodleuk een razendsnel vliegend object vastlegde. De meeste opnames zijn echter van twijfelachtige kwaliteit en laten zich daarom diskwalificeren. Ook is inmiddels de techniek zo voortgeschreden dat je de meest fraaie nepopnamen kan maken.

Foto geschoten boven de Oeral, 1994

Het is voorstelbaar dat je dus eindeloos kunt debatteren of een opname nu wel of niet echt is. Een nuttige vraag is echter waarom het dan kennelijk zo moeilijk is om een Ufo te fotograferen. Waarnemers spreken vaak van een verandering van atmosfeer in de lucht, vaak sterk voelbaar als een toegenomen spanning. Een technische indicatie is dat dit met een sterke elektromagnetische straling te maken heeft. Camera’s zijn hier niet op berekend, hetgeen tot vervormingen kan leiden. Hier moet meteen weer aan toegevoegd worden dat Ufo’s soms wel en soms niet op de radar te volgen zijn. Een belangrijke aanwijzing dat hun verschijningsvorm een sterk fluctuerend karakter heeft.

Waarnemingen gaan veelal gepaard met merkwaardige lichtverschijnselen. Sterke kleurveranderingen doen zich voor bij snelheidsveranderingen en bovenal bij landen en opstijgen. Er is een kleurenpatroon dat hierbij regelmatig optreedt: van wit naar rood, snel oranje wordend bij het afdalen, weer rood bij een soort stabiliseringsproces aan de grond, zich eventueel verdichtend tot grijsrood en vervolgens een soort licht grijs in “de kleur van heet roestvrij staal met een gouden gloed eromheen” (5)

Nog enkele belangrijke fenomenen: mensen die Ufo’s van dichtbij hebben gezien hebben vaak last van rode ogen en gevallen van bindvliesontsteking zijn niet zeldzaam. Dit zijn beschadigingen die veroorzaakt kunnen worden door het blootgesteld worden aan ultra-violette straling.
Het uitschakelen van technologie is ook zo interessant. Het is een koud kunstje voor een Ufo om een automotor af te laten slaan. Nu is in elk geval de radiopionier Marconi daar vroeger ook al in geslaagd. Hij ontdekte dat wanneer hij gericht radiogolven in een zeer lage frequentie uitzond deze de neiging hadden elektronische circuits te verstoren.(6)
Overduidelijk moet men op basis van al deze gegevens zonder meer vaststellen dat de manifestatie van Ufo’s zich niet houdt aan één bepaalde verschijningsvorm op het fysieke vlak. Het heeft er alle schijn van dat het fysiek waarneembaar kunnen worden slechts een moment is.

Hoe zien ze eruit?

Voor het ontmoeten van aliens heeft men de term ‘close encounters of the third kind’ gekozen. Een inventarisatie van deze ontmoetingen laat zien dat er verschillende soorten aliens bestaan. Het meest bekend en waargenomen zijn de ‘little greys’, de kleine grijzen. Echt die mannetjes die we ons inmiddels allemaal erbij voorstellen. Een slag kleiner dan een volwassene, variërend van 70 cm tot 1 meter 20 , grote ronde schedel, die in bijna rechte lijn, zonder afwijkingen schuin toeloopt naar de kin, die ook weer niet spits is. De ogen zijn groot, zonder pupillen, bol uitlopend schuin naar boven/opzij, neusgaten zonder neus, strakke mond, niet/nauwelijks lippen, geen zichtbare oren. De huid is glad en grijs, kunstofachtig, zonder enige vlek, absoluut geen beharing. Curieuze ledematen, knie en elleboog niet te zien, maar schijnen wel als zodanig te functioneren, geen differentiatie van spieren, van romp tot benen in een rechte lijn doorlopend, dus geen taille, kwetsbare dunne nek. De handen hebben vier vingers, geen nagels, wel verdikkingen aan de uiteinden. Voor de voeten geldt hetzelfde, ze lopen hetzelfde als wij.
Kleine grijzen gaan regelmatig vergezeld van een grote grijze, die bijna net zo groot is als een volwassene en overigens er min of meer hetzelfde uitziet als de kleinen. Deze grotere is dan de baas. Ook opmerkelijk: uiterlijke geslachtskenmerken zijn er niet, wel komen de grotere soorten soms meer vrouwelijk of mannelijk over in het psychische contact.

Een typische ‘grote grijze’

Hier houden de zaken echter niet mee op. Er zijn zeldzamere waarnemingen, die verontrustender zijn. Deze waarnemingen komen, voor zover mij bekend, alleen voort uit hypnose. Dit is natuurlijk een probleem, wat in meerdere opzichten veelzeggend is: met wakker ik-bewustzijn vallen deze wezens nauwelijks waar te nemen.
Er zijn hagedisachtige types, die iets woest, vurigs hebben en tegelijkertijd zeer kil. Ze worden niet als bestuurders van Ufo’s waargenomen, maar meer als een soort werkers in ‘t veld of in klaarblijkelijke Ufo-bases. Deze wezens hebben wél pupillen; geel, met groene ogen.
De meest raadselachtige verschijning wordt curieus genoeg omschreven als het meest gelijkend op een bidsprinkhaan. De waarnemingen die ik ervan gevonden heb zijn niet exact genoeg om hun hele verschijningsvorm te categoriseren. Het gaat vooral om het aangezicht en de psychologische indrukken; veel killer, onpersoonlijker en bovenal; intelligenter dan de anderen. De algemene indruk is dat deze wezens de leiders zijn van de andere drie soorten. (7)

Bidsprinkhaan

Er is ook een categorie Aliens die op mensen lijken of zich als zodanig kunnen manifesteren; dezen zijn groot en krachtig gebouwd en hebben veelal blond haar. In de Ufologie worden ze als de 'noordelijke' typen omschreven. De literatuur over dit onderwerp heb ik niet bestudeerd. Vooralsnog ziet het er naar uit dat deze categorie niet tot de hiervoor genoemde hoort en daarmee ook niet in de hiërarchische verhoudingen valt die daar schijnen te gelden. (Er zijn ook zeer merkwaardige waarnemingen van elkaar bestrijdende UFO's; misschien is hier een samenhang?)
Sommige onderzoekers menen nog kleine grijze humanoïden te moeten ondershceiden die net wat menselijker overkomen als de kleine grijzen. En dan zijn er nog ET's, zoals bekend door Steven Spielberg. Mijn indruk is dat de verscheidenheid in waarnemingen nog in vergaande mate zal toenemen.

What do they want?

Kijken we eerst naar de communicatie zelf. Deze speelt zich in het hoofd af. Aliens kunnen gedachten ‘lezen’ en overbrengen. Derhalve hoeft het ons niet te verbazen dat er talloze verhalen zijn over voorspellingen en openbaringen van kennis. Ik kan hier doorgaans niet van onder de indruk zijn. Dan weer kloppen voorspellingen, dan weer niet.
Gevoelens, daar kunnen ze minder mee. Paniek trachten ze te sussen met kalmerende ‘woorden’, en, als dat niet helpt, gaan ze over op een extra dosis wilsverlamming. Het vermogen om op de een of andere manier de wil te verlammen is namelijk zeer kenmerkend voor vrijwel iedere ontmoeting. Zoals het er nu uitziet, is het voor hen daartoe noodzakelijk om angstgevoelens bij mensen op te wekken. Ik ontdekte dit toen ik een zeer typerend voorval las van een UFO-ontmoeting door iemand die veel weed gerookt had en daarbij mediteerde. Hij beleefde daardoor een sterke innerlijke rust en harmonie. Opeens zag hij een UFO enkele meters boven zich zweven. Hij was vooral verbaasd en zat het ding volkomen onbevangen te bekijken. Daarbij bespeurde hij dat de wezens in de UFO hard aan het werk waren om te meten of er bij hem enige angst te vinden viel; hij wist zeker dat ze alleen in dat geval eruit zouden komen. Hij was echter zo 'high' dat hij simpelweg geen druppeltje angst in zich droeg. De UFO ging er onverrichterzake weer vandoor. Met zo'n vreemde snuiter konden ze niets beginnen.(7)

De hoeveelheid uitspraken van aliens is nogal divers, maar een grote lijn valt er makkelijk in te herkennen: “we waren er altijd al” , “de aarde is in gevaar” , “we komen jullie helpen/ redden”. Een extra curiositeit bij de meer persoonlijke vragen is dat aliens mensen regelmatig reïncarnatielijnen voorschotelen. Dezen gaan dan gegarandeerd altijd terug tot aan de apen.

Met wat voor probleem denken deze wezens ons dan te moeten helpen? Kennelijk niet met het voorkomen van oorlogen en slachtpartijen in de afgelopen 2000 jaar. Nee, het accent ligt in de eerste plaats vooral op het milieuprobleem waardoor de aarde en daarmee de menselijke soort in gevaar wordt gebracht. Hier moeten dan maatregelen tegen genomen worden. Welke dan? In de eerste plaats lijken de wezens te willen benadrukken dat het een kwestie is van mentaliteit. De aarde moet beschermd en afgeschermd worden. Een concreet advies dat ik tegenkwam was bijvoorbeeld om kassen te bouwen die volkomen onafhankelijk zijn van de seizoenen. Waarom is dit in godsnaam een oplossing? Hier komen we op het achterliggende fenomeen van de milieuwaarschuwing. Er zijn nogal wat aliens die waarschuwen voor een op handen zijnde kosmische ramp, waarbij doorgaans gerefereerd wordt als een meteorietinslag. Zeldzamer zijn mededelingen dat op een gegeven moment een onbekende 10e planeet van ons zonnestelsel zeer dichtbij de aardebaan zal komen. Deze planeet maakt een extreme ellips, waardoor die tot nu toe niet ontdekt is. De mensheid moet dan passende maatregelen genomen hebben. Zij willen dat wij ons hier op voorbereiden, met name door goede technologie te ontwikkelen die de aarde meer zelfredzaam maakt.

De ontvoeringen nader bekeken

Waar houden Ufo’s zich nu eigenlijk mee bezig? Een deel van die vraag is al beantwoord; ons observeren en tot mentale en technologische vooruitgang inspireren om de aarde te behouden. Doen ze zelf ook nog wat? Vaak als ze aan de grond zijn worden ze waargenomen terwijl ze op de een of andere manier meting-en en andersoortig onderzoek verrichten. Interessant wordt de zaak bij de ontvoeringen. Mensen worden eindeloos onderzocht aan boord van een groot schip of in ondergrondse, soms onderzeese bases. Het accent ligt daarbij op de voortplanting. Talloos zijn de verhalen van vrouwen die onderzocht worden in de baarmoeder.(8) Van mannen wordt weer zaad afgenomen. Ook zijn er verhalen omtrent mensen die van jongs af aan met enige regelmaat ontvoerd en behandeld worden, in enkele gevallen zelfs in een complete generatie-opvolging. Nog gekker zijn getuigenissen dat mensen van jongsaf met elkaar tegelijkertijd zijn ontvoerd, al wonen ze ver van elkaar en kennen ze elkaar niet, waarbij de zaken na jarenlange ‘voorbewerking’ zo worden geregeld dat er op de een of andere manier een bevruchting plaats kan vinden. Natuurlijk stuit je logischerwijs dan ook op verhalen van kinderen die door aliens opgevoed worden.
Na de voortplantingsingrepen lijken vooral het inbrengen van kleine kogelachtige voorwerpen diep in neus of oren een belangrijke bezigheid te zijn.

Uitleg omtrent dit alles van hun kant is beperkt. Wat in de eerste plaats opvalt is het kille, immorele karakter van dergelijke activiteiten. Menselijke vrijheid staat niet zo hoog in het vaandel. Je zou je voorts af kunnen vragen of dit nu kennelijk de manier is waarop aan de evolutie wordt gewerkt. En inderdaad, er zijn aliens die beweren dat wij überhaupt door hen geschapen zijn. Er moet nu kennelijk dringend wat bijgesleuteld worden.

Consequenter beschouwd valt niet aan de indruk te ontkomen dat aliens op de een of andere manier zélf met een probleem zitten. Mensen hebben iets wat zij niet hebben. Ze zijn op de een of andere manier van ons en de aarde afhankelijk.(9) Nu is een diepgravend interview met aliens over dit onderwerp niet voorhanden. Niet zo vreemd; ontvoeringsslachtoffers zijn veelal totaal verblufd en beschikken niet ter plekke over een wakker ik-bewustzijn. Vragen worden bovendien veelal door de grijzen ontweken. Daar komt bij dat de intelligentsten onder de aliens, de bidsprinkhanen, zich doorgaans op de achtergrond houden. De kleine en grote grijzen doen vooral hun werk, met hagedistypen valt überhaupt niet te praten. Nog wat andere details: de kleine grijzen houden zich vooral bezig met allerlei uitvoeringszaken, zoals het afnemen van stukjes weefsel en het verrichten van andersoortige minutieuze metingen. Dit is ook de eerste fase bij een ontvoering. De tweede fase kenmerkt zich erdoor dat een grotere grijze iemand psychisch onder de loep neemt door de ontvoerde uitgebreid en doordringend in de ogen te kijken. Er is nog niemand geweest die zich hiertegen heeft kunnen verzetten; mensen hebben het gevoel dat ze volledig doorgelicht worden en ervaren dit als zeer bedreigend. De derde fase zijn de echte chirurgische ingrepen. Deze drie fasen zijn tamelijk standaard, zeldzamere verhalen gaan over allerlei vreemde psychologische experimenten, waarbij er kennelijk weer driftig wordt geobserveerd.
Er zijn nog heel wat meer typische dingen over Ufo’s te noemen, zoals de wijze van ontvoeren (door muren en ramen heen) en de verandering van tijdswetmatigheden, maar er valt al een aardige balans op te maken..

Voorlopige balans

Ufo’s onttrekken zich aan de ons bekende wetten van de materie. Het heeft er alle schijn van dat ze zich ook niet zonder meer in onze fysieke werkelijkheid kunnen handhaven. Hun zichtbaarheid heeft een tijdelijk karakter. Psychologisch gezien gaat hetzelfde op; een wakker ik-bewustzijn van mensen trachten ze te dempen, daar voelen ze zich kennelijk ook niet bij thuis. Opvallend is dat ze eenzijdig georiënteerd zijn op wilskracht, daar hebben ze enige vat op. Pas door het (deels) verlammen van de wil lijken ze in staat te zijn hun gedachteninhouden over te brengen. Zelfstandig denken is er bij het gros van hen ook niet bij; ze zijn sterk hiërarchisch georganiseerd. Het gevoelsmatige element lijkt voor hen een volkomen braakliggend terrein te zijn.
Hun houding doet sterk denken aan de koele objectieve onderzoekshouding van de huidige standaardwetenschapper. Hun technologie en voornaamste bezigheden lijken überhaupt een soort pendant te vormen op alles waar de huidige wetenschap zich ook mee bezig houdt.

Ten aanzien van de aarde hebben ze een sterk conserverende tendens. De motieven hiervoor zijn versluierd en onhelder. Hun handelen wijst op een ingrijpen in de verdere ontwikkelingen van mens en natuur. Feitelijk willen ze dus ook de natuur niet behouden zoals die nu is. Nemen we hun voornaamste occupatie met voortplanting serieus, dan wijst dit er onontkoombaar op dat ze bezig zijn een passender wereld voor zichzelf te scheppen. Juist hiervoor lijken ze afhankelijk te zijn van de mensen zelf.
Mijn sterke vermoeden is dat ze helemaal niet het directe vermogen hebben om zonder meer in onze wereld in te grijpen. Ook onze psyche is iets wat ze slechts in beperkte mate lijken te kunnen beïnvloeden. Hier werken ze immers vooral op het gebied van het onderbewuste.

Onderbewuste en ondernatuur

Combineer je dit gegeven van het onderbewuste met hun technologie waarin elektromagnetisme in elk geval een sterke rol speelt, dan wordt zeer sterk het vermoeden bevestigd dat we hier te maken hebben met elementwezens die verbonden zijn met de zogenaamde ondernatuur. De krachten van elektriciteit en magnetisme zijn in de afgelopen 150 jaar steeds meer op de voorgrond gekomen. Technologie is hierdoor al een tweede ‘natuur’ geworden en dringt zich in een dominerende eenzijdigheid steeds meer op aan de ‘klassieke’ natuur. Ziehier een belangrijke oorzaak van het milieuprobleem. Tegelijkertijd is het milieu overduidelijk een bewustzijnsprobleem voor onszelf geworden. Wij hebben uiteindelijk toch zelf deze tweede natuur geschapen en worden geconfronteerd met onze eigen verantwoordelijkheid voor de richting en voortgang van de wereld waarin wij leven. Het ziet er naar uit dat Ufo’s eerder een manifestatie zijn van het probleem dan de oplossing die ze zeggen te bieden.

Interessant is ook dat Ufo’s een indicatie geven waar de inspiratie voor de huidige wetenschappelijke ontwikkeling vandaan komt.(11) Let bijvoorbeeld eens op hoeveel mensen tegenwoordig vinden dat het beschermen van de aarde tegen een mogelijke meteorietinslag van belang is om ons op voor te bereiden; zie anders ook de golf van films over dergelijke wereldcatastrofes. Die mensen zijn echt niet allemaal ontvoerd en toch ligt hier een duidelijke parallel.

Dat velen Ufo’s verder afdoen als een grootschalige collectieve waan doet, dit alles overziend, nog niet eens zoveel ertoe. Het klopt zelfs wel, aangezien tussen ondernatuur en onderbewuste een direct verband ligt.(11) Het verontrustende lijkt te zijn dat onderbewuste en ondernatuur dan kennelijk steeds meer letterlijk zichtbaar worden. Het is bepaald niet ondenkbaar dat Ufo’s zeker wel een algemeen fact of life kunnen worden in de zin dat iedereen dergelijke waarnemingen zal gaan doen. Doordenkend, dringt het volgende zich op: de ondernatuur kan letterlijk zichtbaar worden omdat de zintuigelijke vermogens van de mensen kennelijk aan verandering onderhevig zijn. Onze gehele perceptie van de werkelijkheid staat dan op het punt volledig op de kop te worden gesteld.

Nu ligt hier een enorm probleem; de ondernatuur manifesteert zich veel gemakkelijker aan ons omdat ze zich dicht bij onze fysiek ingestelde zintuigen bevind. (12) Het waarnemen van geheel andere soorten geestelijke wezens vereist nu juist een meer vergeestelijken van de zintuigen in omgekeerde richting. De vereiste hiervoor is een veel grotere mate van eigen inspanning; wakker denken en helderheid in het voelen. M.a.w. bouwen op het eigen gezonde ‘warme’ verstand (als balancerende aanvulling op het strikt analytische, 'kille' intellectuele denken). Dat heeft ieder mens in principe in huis; de eigenlijke vraag wordt dan of men dit wil gebruiken of niet. Zo niet, dan gaat het onderbewuste en daarmee ook de ondernatuur overheersen. Mens en aarde worden nog meer op zichzelf teruggeworpen dan nu het geval is.

Zo wel, dan kan blijken dat de mens en aarde een totaal andere ontwikkeling kunnen gaan dan huidige wetenschap en aliens ons voorschotelen. Dit houdt meer een vergeestelijkingsproces in van mens en wereld, waarbij mensen juist vrijer worden en de relatie van mens en aarde met de ons omringende sterrenwereld juist hechter wordt. Voor de wezens van de ondernatuur houdt dit ook een omvorming in. Het opent ook een perspectief op beduidend constructievere mogelijkheden voor communicatie en samenwerking dan nu klaarblijkelijk het geval is.

Mijns inziens zullen beide ontwikkelingen vooralsnog tegelijkertijd doorzetten; innerlijk en uiterlijk. Ze horen in zekere zin bij elkaar. Er zal een moment komen dat het uit elkaar gaat, maar dat is verre toekomst. Vooralsnog hebben we het met dit spanningsveld te doen. Het is goed voorstelbaar dat in onze eenzijdige materialistische cultuur mensen dit moeilijk uit kunnen houden. Primaire remedie die voor ons allen geldt is het Ik te versterken; ons vermogen om denken, voelen en willen te onderscheiden én bij elkaar te houden. Bewuster verbinden met wat je doet, en je gevoel daar volwaardig bij betrekken. Gebeurt dit onvoldoende, dan gaat de waarschuwing van Rudolf Steiner op dat er steeds meer Ik-loze mensen in de wereld zullen komen. Hij sprak hierover in een verhandeling over de eigenlijke betekenis van de sprinkhanen in de apocalypse van Johannes. (13) Dat zou wel eens een ernstige waarschuwing kunnen zijn voor de minst bekende en meest verontrustende onder de aliens: de bidsprinkhaan. Men leze daartoe het boek Openbaringen van Johannes, de 5e bazuin: “de put van de afgrond opende zich, toen steeg rook uit de put als de rook van een grote oven: en de zon en de lucht werden verduisterd door de rook van de put. Uit de rook kwamen de sprinkhanen over de aarde (…)” Kennelijk heeft deze bazuin inmiddels geklonken.

Noten:

(1) Literatuur: Jim Marss, Alien Logboek (1998), Colin Wilson, Aliens aan de Horizon (1999), Helmut Lammer, Het geheimboek UFO (1996). Alledrie de boeken zijn uitgegeven door Tirion en liggen in iedere bibliotheek.
(2) Topvoorbeeld van deze dubbelheid is de film ‘X-files, the Movie’, gebaseerd op de succesvolle TV-serie. Agent Mulder slaagt erin op de Zuidpool een enorme ondergrondse Ufo-basis te vinden waar op mensen wordt geëxperimenteerd door uitermate onsympathieke en griezelige aliens. Hij vernietigt deze basis gedeeltelijk en ontsnapt zelf op tijd. Uitpuffend ligt hij op de sneeuwvlakte, gerommel onder de grond, grond opent zich naast hem, een enorm moederschip stijgt uit de aarde op en schiet de ruimte in. Mulder roept ze niet nog eens na: “Stelletje klootzakken!”, zoals een Amerikaanse held betaamt, welnee; hij gaat er eens goed voor liggen en glimlacht diep religieus bevredigd. Het bewijs is immers geleverd, ze bestaan, een oude wens is in vervulling gegaan.
(3) Of dit komt door de zintuigen die we nu eenmaal het meest ontwikkeld hebben óf de manier waarop we gewend zijn waar te nemen, is een grens die niet eenduidig te trekken valt.
(4) Er zijn echter ook een aantal oude verhalen die zeer sterk lijken op moderne Ufo-waarnemingen. Een roemrucht voorbeeld schijnt het beleg van Tyrus te zijn door Alexander de Grote.
(5) Om het nog wat ingewikkelder te maken, zijn er ook indicaties dat het zichtbaarheidsproces in de lucht, dus niet aan de grond, vanuit violet naar blauwachtig groen gaat, waarna er eerst een soort stabilisatie in de lucht optreedt van sterk wit licht.
(6) Automotoren sloegen namelijk af, behalve dieselmotoren die immers berusten op niet-elektronische manier van ontsteking Overigens ontdekte hij ook tot zijn schrik dat het uitzenden van golven met een zeer hoge frequentie tot het sterven van dieren in naburige velden leidde. De toestand van het graan in graancirkels wijst trouwens op het blootgesteld zijn aan microgolven. De magnetron is op deze technologie gebaseerd.
(7) In: Gerben Hellinga, 'Wintervlinder' (Uitgeverij Bert Bakker, 1997)
(8) Er is nogal wat ‘harde’ medische documentatie omtrent ‘schijnzwangerschappen’, d.w.z. vrouwen die volkomen onbegrijpelijk zwanger lijken te zijn tot een bepaald stadium, waarna er vervolgens niets gevonden kan worden.
(9) Ik vond een interessante alien-uitspraak: “Jullie beseffen niet het ware mysterie van jullie eigen wezen.”
(10) Een extreme uitspraak van Steiner, in een voordracht van 12-10-1918 , lijkt mij hiermee verband te houden. Hij zegt daar dat moderne wetenschappers er eigenlijk voor terugdeinzen om werkelijk op zoek te gaan naar de werkelijkheid achter atomen, moleculen en dergelijke en zich uitsluitend bezighouden met het werken met hypothesen: "Men doet dit uit onbewuste angst, je zou het ook lafheid kunnen noemen. Zou men werkelijk op zoek gaan naar de werkelijkheid, dan zou men geen atomen e.d. vinden, maar Ahriman en zijn scharen!" Ahriman staat in de antroposofie voor het overkoepelende wezen, dat verantwoordelijk is voor die krachten die de mens aan de aardse materie binden. Overigens is hier geen sprake van een eenvoudig vijandbeeld, maar het onderkennen van een deel van het krachtenveld dat in mens en natuur een rol speelt. Ahriman is ook uitermate nuttig, mits gehanteerd met inzicht.
(11) Carl Jung heeft zelf een boek over Ufo’s geschreven en zag dezen als een duidelijke manifestatie van het onderbewuste. Hij legde echter niet het verband met de ondernatuur.
(12) Eigenlijk valt ondernatuur het beste te definiëren als die krachten die ervoor zorgen dat überhaupt de materie zich zo fysiek kan verdichten; ze trekken samen, houden de boel bij elkaar. Het paradoxale is dat ze zelf niet direct zichtbaar zijn. Zwaartekracht valt hier ook onder, radioactiviteit (atoomkracht) ook, maar die kracht trekt zodanig samen dat het uiteindelijk weer afbrekend werkt. De eigenlijke levenskrachten in mens en natuur vallen juist niet in deze categorie; deze houden de boel als het ware bewegelijk.
(13) Steiner GA 346.